Aanklacht tegen het klagen

Er woedt een Kantoorlog met als inzet efficiency, concurrentie, klantgerichtheid en schaalvergroting. De slachtoffers zijn Kantoorbewoners, die ontevreden zijn, te weinig zingeving ervaren en van wie talenten worden verspild. Zij worden ongelukkig en ziek.
Deze mensen kwam ik tegen: de zorgmanager van een verzekeraar die er ziek van werd dat haar werk uitsluitend als kostenpost werd gezien. Maar ze wilde alleen maar mensen beter maken. De beleidsmedewerker van een gemeente die een half jaar bevlogen aan een beleidsnota werkt die in de prullenbak verdwijnt. En hij wilde alleen maar aan duurzaamheid werken. De reïntegratiebegeleider die uitgescholden wordt door zijn klanten. Hij wilde alleen maar helpen.
Ik ga in Deel I in op het aanhoudende geklaag en vingerwijzen van Kantoorbewoners, het goedbedoelde gepruts van Managers en het allemaal wel zien, maar erover zwijgen van al die Adviseurs. Dit deel lijkt zelf veel op een klacht, en dat is het ook wel.
In volgende delen zal ik vertellen dat de werkelijkheid vaak een kwestie van kijken is. Ik heb in dit deel een zwarte bril opgezet. Niet uit frustratie; ik ben een optimistisch mens. Maar omdat het gezegd moet worden. Omdat het volgens mij ernstig is wat er aan de hand is in Kantoren. En onnodig.

1. Kantoorlog

Over het ongenoegen van Kantoorbewoners in ons land Het meest duidelijke symptoom van onvrede op Kantoor is klagen. Managers en Medewerkers doen daarin nauwelijks voor elkaar onder. Met dat klagen gedragen ze zich eigenlijk onvolwassen, maar zo worden ze dan ook vaak behandeld:...

2. Gemakzucht of slachtoffer?

Over ziekteverzuim als passieve ontsnappingsmogelijkheid Veel Medewerkers die ongelukkig zijn op Kantoor geven zich vroeg of laat over aan klagen. En dat geeft dan tijdelijk verlichting. Maar er komt een moment waarop klagen niet meer helpt. Dan worden ze ziek. Er zijn in ons...

3. Vervreemd en verlaten

Over medewerkers die geen zingeving op Kantoor ervaren Het tegenovergestelde van liefde is niet haat, maar onverschilligheid. Dat zei mijn moeder mij ooit. Zelfs in het grootste conflict zijn mensen nog met elkaar verbonden, ook al lijkt er slechts tegenstelling te zijn....

4. De vinger wijst naar boven

Over de manager als zondebok en slappe hap Het aantal boeken dat over management is geschreven is afschrikwekkend groot. En het aantal opleidingen om manager te worden is al niet minder. Hoe is het dan toch mogelijk dat er zoveel geklaagd wordt over de kwaliteit managers op...

5. Adviseurs horen, zien … en zwijgen

Over meer-van-hetzelfde en de kilte van belangeloosheid Van niet te onderschatten invloed op het leven van Kantoorbewoners is de rol van Kantoorbezoekers. Adviseurs bijvoorbeeld. Nederland heeft bijna de hoogste adviseursdichtheid ter wereld en er is vrijwel geen Kantoor te...

6. Een spel zonder winnaars

Over onwaarachtig en onwaardig gedrag in Kantoor De werkelijkheid en de waardigheid wordt op Kantoor veel geweld aangedaan. Ten eerste verlokt het decor van een Kantoor mensen onbewust tot het spelen van allerlei rollen. Ze gedragen zich – om met een modeterm te spreken – niet...

7. De enige constante is verandermoeheid

Over verandertrauma’s en het verdwijnen van veranderkrediet Welk Kantoor je ook binnenloopt, de veranderprocessen buitelen over elkaar heen. Ze worden niet afgemaakt, leveren bar zelden het beloofde moois op maar kosten wél veel energie. Het moet toch te denken geven dat we...

8. Arbeidsongeschikte Kantoren

Over domme, neurotische en giftige organisaties Hoewel veel mensen ziek worden van werk moeten we ons afvragen wie er nou eigenlijk niet goed is. Veel Kantoren zijn niet gezond. Ze lijden aan kwalen, variërend van een licht gebrek tot een ernstige ziekte. Soms gaat zoiets vanzelf...